PSS

Jedną z najważniejszych cech optymistycznego podchodzenia do życia, jest zdolność do dostrzegania piękna, harmonii i dobra w najbardziej przyziemnych i pozornie całkowicie ich pozbawionych elementach miejskiego krajobrazu. Dla mnie takim przykładem jest, dobrze znana większości społeczeństwa, sieć sklepów PSS SPOŁEM.

W czasach krwiożerczego kapitalizmu, który zadręcza zwykłych ludzi pracy, a nagradza w obrzydliwe bogactwa spekulantów, oszustów, wyzyskiwaczy i resztę żydo-masonerskich spiskowców! W czasach gdy ucisk wielkich, zachodnich korporacji każe siedzieć pracownikom na kasach w pampersach i dźwigać ciężkie palety po różnorakich, imperialistycznych Biedronkach! W czasach gdy szaleńćza pogoń za klientem i fałszywa uprzejmość, mająca na celu omamić nasz rozum, kwitną w najlepsze! ...

W tych właśnie czasach wchodzę sobie do Społemiku... Panuje tu błogi spokój i odprężająca cisza. W zasięgu wzroku nie widzę żywej duszy. Czuję się nawet nieco dziwnie, jakbym wchodził do czyjegoś domu i naruszał jego prywatność. Biorę koszyczek, przemierzam sklepowe półki, nie ma na nich nic szczególnie ciekawego. Po kilku minutach stania i wpatrywania się w apetyczne mięsko, przychodzi w końcu pani ze stoiska M i jest to pierwsza (i jak się wkrótce okaże, także ostatnia) osoba z obsługi jaką dane mi jest w tym dniu poznać. Po krótkim dialogu udaje się jej oczywiście przekonać mnie, iż potrzebuje nie 20, a 30 dkg szynki, bo tak się ukroiło, a inną dostanę w kawałku, bo ciężko się kroi. Kolejne minuty oczekiwania przed stoiskiem warzywnym i podobna sytuacja, lecz tym razem pani z jakiegoś powodu wybija mi z głowy pomysł kupienia kilograma banaów, gdyż jej zdaniem nie zjem tyle i ostatecznie warzy mi pół kilograma. W końcu przychodzi czas na wizytę w kasie, gdzie ta sama pani krzyczy na mnie bardzo kulturalnie, że doładowania do komórki nie da rady zrobić, gdyż nie ma pani Krysi, a tylko ona jest po szkoleniu.

Fenomen ten dane mi było swego czasu zdemaskować. Otóż wpadłem na zakupy do PSS'a akurat kiedy zdarzyła się tam nagła kontrola z centrali. Z zaplecza wybiegło ponad tuzin kobiet z obsługi tak, że kłopot było przejść pomiędzy regałami. Znalazła się nawet pani Krysia i sama szefowa z zastępstwem, której nie widziałem nigdy na oczy. Niestety nie zdążyłem zrobić zakupów w tej podniosłej atmosferze, gdyż kontrol skończyła się tak szybko jak się rozpoczęła i wszystkie panie za wyjątkiem jednej znikły w okrytych mrokiem drzwiach na zaplecze.

Całe szczęście, że SPOŁEM jest całkowicie kryzysoodporne, hipermarketoodporne i w ogóle wiekuiste, gdyż mam nadzieje jeszcze długo podziwiać tą oazę spokoju na wezbranym oceanie pogoni za wydajnością pracy ;]



Z dedykacją dla Gosi. Mała, pocieszna, fajnie na niej leży fartuszek PSS'u i ślicznie się uśmiecha :)


Następny będzie pewnie STUDNIARZ ep. 2